A partir do 31 de xullo de 2026, os Estados membros da Unión Europea terán que aplicar as novas normas sobre... dereito a reparar, deseñado para facelo máis doado e cómodo reparar un produto en lugar de substituílo.
A directiva europea introduce maiores obrigas para os fabricantes, que terán que garantir a posibilidade de reparar certos bens cando sexa tecnicamente viable. Segundo a lexislación vixente da UE, os produtos afectados inclúen artigos como lavadoras, lavalouzas, frigoríficos, teléfonos intelixentes, tabletas e outros dispositivos electrónicos.
O obxectivo é contrarrestar a cultura do desbote, reducir os residuos e promover unha economía máis circular. De feito, cada ano desbótanse moitos produtos que aínda se poden reparar, o que supón custos económicos para os consumidores e un impacto ambiental significativo.
As novas normas tamén prevén unha maior transparencia: os fabricantes deberán proporcionar información clara sobre os servizos de reparación, os custos indicativos e a dispoñibilidade de pezas de reposto. Ademais, se un cliente escolle a reparación en lugar da substitución durante o período de garantía, a garantía legal poderá prorrogarse un ano.
Outra ferramenta prevista é a futura Plataforma Europea de Reparación, que axudará aos cidadáns a atopar reparadores, vendedores de produtos reacondicionados e iniciativas locais dedicadas á recuperación de mercadorías.
A medida representa un paso importante cara a un consumo máis sostible, pero a cuestión da súa aplicación práctica segue a ser central: para que o dereito á reparación sexa realmente efectivo, serán necesarios procedementos sinxelos, custos accesibles e un compromiso real por parte dos fabricantes, as institucións e os operadores da industria.