Halló allir, það er ég Meryem. Að þessu sinni langar mig að segja frá reynslu minni af sjálfboðavinnubúðum. Eins og þú veist er ég að vinna í InformaGiovaniskrifstofu og yfir sumartímann er eitt af verkefnum okkar að vera tjaldstjóri fyrir vinnubúðirnar á Sikiley. Hingað til hef ég farið í 3 vinnubúðir. Þeir hétu Geraci Siculo, Isola Delle Femmine og Porto di Terra. Allar þessar búðir voru sérstakar á sinn hátt. Það voru mismunandi gerðir af sjálfboðaliðum, dýnamík, verk og allt kennir mér örugglega eitthvað nýtt.
Áður en ég byrja að segja frá reynslu minni af vinnubúðum langar mig að útskýra hvað það er að vera umsjónarmaður vinnubúða. Umsjónarmaður vinnubúðanna er fólkið sem ber ábyrgð á tengslum milli gestgjafa tjaldbúða (sveitarfélög, félagasamtaka o.fl.) og sjálfboðaliða búðanna. Samræmingaraðilar bera einnig ábyrgð á að upplýsa samtök sín um allar breytingar og neyðartilvik. Sem ítalskur getur þú verið umsjónarmaður InformaGiovanivinnubúðir yfir sumarið og bæta enskukunnáttu þína enn frekar. Ef þú hefur áhuga á sumarnámskeiðinu næsta ár geturðu sent tölvupóst á [netvarið] til að fá frekari upplýsingar.
Í Geraci Siculo vinnubúðunum vorum við 6 ungir sjálfboðaliðar þar á meðal ég. Fyrir tilviljun á þessu tjaldsvæði voru þau á aldrinum 17-24 þannig að í raun og veru voru allir að ná saman hvor öðrum. Lönd þeirra voru Frakkland, Þýskaland, Slóvakía, Spánn og Tyrkland. Í þessum vinnubúðum gistum við í ræktinni í skóla í Geraci Siculo. Geraci Siculo er eitt af þorpunum sem er staðsett í verndarsvæði Madonie Regional Natural Park (Parco Naturale Regionale delle Madonie). Geraci er mjög sögulegur staður með fallegum byggingum. Þetta er mjög dæmigert sikileyskt þorp sem er efst á fallegu fjalli. Ég var umsjónarmaður þessara búða og með sjálfboðaliðum mínum vorum við ábyrg fyrir garð skólans sem við erum að gista og mála girðingar á þjóðvegi Geraci Siculo. Við gistum þar í 2 vikur. Það var svo góð reynsla að hitta heimamenn og taka þátt í þeim með hátíð sem hafði gerst á meðan við vorum þarna inni.
Seinni búðirnar mínar voru á einu af náttúruverndarsvæðinu í Palermo. Staðurinn sem við vorum kallaðir „Isola Delle Femmine“ en við vorum ekki að vinna á svæðinu heldur eyjunni sjálfri. Þessar búðir voru svo flottar þegar maður heyrir það því enginn maður getur stigið á eyjuna nema félagið (LIPU-Lega Italiana Protezione Uccelli) sem ber ábyrgð frá eyjunni. Svo sem heppnir sjálfboðaliðar gátum við farið til eyjunnar með bát á hverjum degi.
Í þessu verkefni vorum við 5 sjálfboðaliðar þar á meðal ég. Það voru sjálfboðaliðar frá Belgíu, Frakklandi, Írlandi, Ítalíu og Tyrklandi. Á hverjum degi ætluðum við til eyjunnar frá skrifstofu LIPU á milli 9:00 og 12:00. Verkefni okkar voru að hreinsa Eyjuna af rusli sem barst með sjó á árinu. Það var ótrúlegt að sjá hversu miklu rusli við söfnum í kringum eyjuna. Flestar voru þær plast og aðallega plastflöskur. Enn einu sinni sáum við að sem gáfulegar skepnur á jörðinni erum við hættulegastar fyrir jörðina. Í lok búðanna söfnum við um 20 stórum ruslpökkum af rusli og 16 þeirra voru bara úr plasti. Í sjálfboðavinnu okkar bauð LIPU nokkrum staðbundnum dagblöðum til Eyja til að vekja athygli á umhverfisvanda Isola Delle Femmine. Meira að segja ég átti viðtal við eina af fréttunum. Ef þú vilt sjá mig með ótrúlegu mínu! Ítalska þú getur smellt hér inn 😀 Þú munt sjá nafnið mitt sem eitthvað eins og Meriam. Þetta er ég.
Síðustu vinnubúðirnar mínar í Porto di Terra voru á Madonie Regional Natural Park svæðinu og það var nálægt einu þorpinu sem heitir Polizzi Generosa. Þessi vinnubúðir fyrir mig mjög sérstakar með öllum mismunandi þáttum. Í fyrsta lagi vorum við 7 ungir sjálfboðaliðar þar á meðal ég. Þeir voru frá Frakklandi, Þýskalandi, Ítalíu, Japan, Portúgal og Tyrklandi. Í þessum búðum voru 2 sjálfboðaliðanna vinir mínir; Marie og Victor (þið þekkið þá kannski úr fyrri færslum þeirra á blogginu). Að vera með þeim í þessum mögnuðu vinnubúðum gladdi mig svo ég verð að segja. Fyrir utan þessa staðreynd var svæði Porto di Terra og allir sem búa þar til að skapa vistvænt líf fyrir sig og aðra líka ótrúlegt. Ég mun ekki útskýra fyrir þér hvað Porto di Terra er en ef þú hefur áhuga á því geturðu skoðað vefsíðu þeirra. (Það er á ítölsku) 🙂
Í þessum vinnubúðum vorum við í sérstökum viðburði fyrir Porto di Terra sem kallast „Mutuo Aid“, mánaðarleg samkoma sikileyskra bænda (en einnig vina, tónlistarmanna, handverksmanna). Svo það er ástæðan fyrir því að fyrir utan liðið Porto di Terra og okkur, þá var fólk að koma og fara í nokkra daga til að hjálpa til við að gera svæðið meira lífsviðurværi fyrir alla. Í þessum búðum vorum við að sofa á tjöldum inni á svæðinu með dýnum. Það var mjög gaman reyndar. Í vinnunni vorum við með mismunandi verkefni eins og að höggva skóginn, vinna í eldhúsinu til að elda eða þrífa, opna nýja vegi eða þrífa skóginn, ána og svo margt.Ég verð að segja að þetta voru erfiðustu vinnubúðirnar mínar hingað til en ég naut þess líka mest. Á hverju kvöldi eftir sólarkvöldið vorum við að safnast saman við eld og búa til tónlist. Ég mun örugglega aldrei gleyma því líka.
Þakka þér fyrir að lesa. Ég vona að þú hafir líka haft gaman af því ég hef haft mikið gaman af því að skrifa allt þetta 🙂
Sjáumst í síðustu bloggfærslu minni áður en ég fer frá Palermo.
María