Wéi ech vu menger Fräiwëllegen-Erfahrung an Italien zréckkoum, hunn ech mech wierklech erfëllt a glécklech gefillt mat der Zäit, déi ech do verbruecht hat. Ech gouf vun enger Organisatioun mam Numm Kalistratia empfaangen, an éierlech gesot, et war eng vun de bedeitendsten Erfarunge vu mengem Liewen.

Vum éischte Moment un hunn ech mech wëllkomm gefillt. Den Antonio, de Grënner vun der Organisatioun, huet eis perséinlech um Gare ofgeholl, och wann et spéit an der Nuecht war. Hie war ëmmer op eis opmierksam, wéi wann mir Famill wieren, huet eis Iessen an eis Ënnerkunft bruecht, gekuckt, ob mir eppes gebraucht hunn, a séchergestallt, datt et eis ëmmer gutt geet. Eis Relatioun mat him war ni nëmmen déi vu Fräiwëllegen an enger Organisatioun; si war vill méi déif. Et war, wéi wann mir seng Famill an Italien wieren, a mir kéinten hien ëm Hëllef oder Rot froen, wéi mir et mat eisem eegene Papp gemaach hätten. Ech wäert déi Zort vu Verbindung ni vergiessen.

A Kalabrien, a Süditalien, ze liewen, war eng eenzegaarteg Erfahrung. D'Awunner ware ganz frëndlech, an d'Zäit mat hinnen ze verbréngen huet mir gehollef, d'Bedeitung vu Gemeinschaftsgeescht richteg ze verstoen. Ech hat d'Méiglechkeet, traditionell Platen ze probéieren, déi ëmmer lecker a mat Léift preparéiert sinn. Ech hunn och gehollef, de Festival "Kalabria Eco Fest" z'organiséieren; seng Energie a säi Geescht ware onvergiesslech: Danz, Musek, Laachen an dat ganzt Duerf, dat zesummekomm ass.

Ee vun de beschte Saachen fir mech war, nei Saachen ze léieren, vun deenen ech ni geduecht hätt, datt ech se géif probéieren. Ech hunn e puer italieenesch Wierder geléiert a souguer Sätz geschriwwen wéi "Mir mussen dësen Auto réckelen." Och wann ech net fléissend italieenesch schwätzen, war et spannend, mech an enger neier Sprooch auszedrécken. Ech hunn e puer italieenesch Dänz geléiert a souguer ugefaang Gittar ze spillen, wat mech der Kultur an den Traditiounen méi no bruecht huet.

E ganz spezielle Moment fir mech war, wéi ech d'Geleeënheet hat, meng Kultur mat hinnen ze deelen. Een Owend war dem libanesesche Iessen gewidmet, an ech hunn fir ongeféier 15 Leit gekacht. Jiddereen war begeeschtert vun de Goûten an de Platen, déi ech virbereet hunn. Ze gesinn, wéi vill si d'libanesesch Kichen geschätzt hunn, huet mech houfreg gemaach, well et net nëmmen ëm d'Iessen goung, mee ëm d'Bréck tëscht Kulturen ze verbannen an e Stéck vu mengem Heem mat hinnen ze deelen.

En anere wonnerschéinen Aspekt vu menger Fräiwëllegeraarbecht war d'Aarbecht mat de Kanner. Ech hunn entdeckt, wéi vill Gedold a Kreativitéit et brauch, an ech hunn geléiert, se op eng lëschteg a sënnvoll Manéier ze engagéieren. Ech hunn souguer probéiert, mat hinnen an den anere Fräiwëllegen ze molen, andeems ech d'Trapen am Haaptduerf gemoolt hunn. Ech sinn kee Kënschtler, awer zu menger Iwwerraschung hunn d'Leit meng Biller wierklech gär gehat! E puer Duerfleit hunn mech souguer gefrot, se fir hir Haiser ze molen, an ech war frou, dat a menger Fräizäit als Fräiwëllegen ze maachen.

Gläichzäiteg hunn ech och e bëssen arabesch Kalligraphie mat hinnen gedeelt. Ech hunn hir Nimm oder kleng Wierder op Arabesch op hir Hänn geschriwwen, an si waren ëmmer begeeschtert a virwëtzeg. Et ass eng lëschteg Manéier ginn, fir Kulturen auszetauschen an huet hinnen d'Gefill ginn, nach méi verbonnen ze sinn.

D'Organisatioun huet och dofir gesuergt, datt mir d'Ëmgéigend genéisse konnten. Mir sinn op de Plage gaangen, an d'Zäit mat den Awunner um Mier ze verbréngen war ganz entspannend an erfrëschend. Et goung net nëmmen ëm Fräiwëllegenaarbecht, mee och ëm d'Verbindungen opzebauen, vuneneen ze léieren an eis als Deel vun enger grousser Famill ze fillen.

Wat mech déif beréiert huet, war déi iwwerwältegend Ënnerstëtzung, déi d'Leit fir d'palästinensesch Situatioun gewisen hunn. Als een aus dem Mëttleren Osten, deen d'Auswierkunge vum Krich direkt erlieft huet, huet dës Solidaritéit vill fir mech bedeit. Jiddereen ronderëm mech huet Empathie, Suerg an e kloert Bewosstsinn gewisen, datt ech op der richteger Säit vun der Geschicht sinn. Dës Ënnerstëtzung huet mir Trouscht, Kraaft an Hoffnung ginn.

Ech hunn och en neien Aspekt vum Liewen entdeckt: méi ëmweltfrëndlech liewen. Ech hunn geléiert vegan Platen ze kachen, déi keng Liewensmëttelverschwendung oder d'Benotzung vun Déiereprodukter erfuerderen. Et war inspiréierend ze gesinn, wéi lecker a kreativ vegan Kichen ka sinn. Ech hunn och einfach Weeër geléiert fir nohalteg ze liewen: Energie spueren, Offall reduzéieren a méi ëmweltbewosst sinn. Dëst sinn Lektiounen, déi ech elo all Dag mat mir droen.

Zeréckkuckend kann ech soen, datt mäin Openthalt an Italien wierklech freedeg, inspiréierend an transformativ war. Ech hunn iwwer d'Kultur, d'Traditiounen, d'Sprooch, d'Konscht, d'Nohaltegkeet a virun allem d'Generositéit an d'Frëndlechkeet geléiert. D'Kalistratia an den Antonio hunn eng Ëmwelt geschaf, an där mir eis net wéi Gäscht gefillt hunn, mä éischter dozou gehéiert hunn, wéi wann mir Deel vun enger Famill wieren.

Ech wäert d'Georgia ni vergiessen InformaGiovani an hir Kollegin Alice, déi ëmmer do waren fir mech ze hëllefen an z'ënnerstëtzen. 

Et war méi wéi just Benevolat: et war eng Liewenserfahrung, déi mech mat Leit, Kulturen a Wäerter op eng Manéier bekannt gemaach huet, déi ech fir ëmmer mat mir droen wäert.

Moayad Ismail