Solidariteit betekent de gevoeligheid hebben om situaties van kwetsbaarheid, onrecht of nood te herkennen, en actie te ondernemen om deze te veranderen en mensen in nood te helpen, zonder er iets voor terug te verwachten behalve de voldoening van de wetenschap dat we het juiste doen. Het project waaraan ik de afgelopen zes maanden mijn energie heb besteed, Gaia Terra, richt zijn solidariteitsgevoel op Moeder Aarde, die gered moet worden uit de handen van de mensheid die haar verstikt, en op de samenleving als geheel, die een transformatie vereist die mens en leven centraal stelt.
Gaia Terra is in essentie een project dat een duurzame en ecologische levensstijl omarmt, waarbij het land wordt bewerkt volgens de principes van permacultuur en natuurlijke landbouw. Het streeft ernaar om zo min mogelijk impact op het milieu te hebben (of zelfs een positieve impact) en een gemeenschap te creëren van mensen die hun leven doelbewust en bewust delen, zowel permanent als tijdelijk. Op deze manier wil het een voorbeeld zijn van gezond en duurzaam leven in alle opzichten. De belangrijkste activiteiten zijn tuinieren, koken, ecologisch bouwen en schoonmaken, maar er zijn ook andere activiteiten zoals uitwisselingen met lokale boeren en het zelf produceren van diverse producten zoals probiotische zeep of plantaardige melk. Uiteindelijk draait het om aandacht voor elke kleine dagelijkse handeling, want echte verandering komt voort uit de som van gewoonten.
Persoonlijk voelde ik me vooral aangetrokken tot alle aspecten van het bewerken van het land. Ik leerde voedsel te verbouwen met niet alleen onze eigen behoeften in gedachten, maar ook die van de aarde, waarmee we omgaan en die ons voedt. Dit betekent beslissingen nemen zoals het niet gebruiken van pesticiden, het op natuurlijke wijze voeden van de bodem zonder chemicaliën en het gebruiken van technieken zoals groenbemesters of mulchen.
Maar bij Gaia Terra draait het niet alleen om een functionele levensstijl, maar ook om het opbouwen van een gemeenschap die mensen voedt en persoonlijke en collectieve groei stimuleert. Daarom komt de gemeenschap samen in cirkels waar emoties worden gedeeld en collectieve beslissingen worden genomen, wat bijdraagt aan een gevoel van verbondenheid.
Het is geweldig om via deze cirkels een gemeenschap te bouwen, waar we luisteren, begrijpen en vanuit die ruimte handelen. Dit maakt het makkelijker om onze kwetsbaarheden te accepteren en te begrijpen dat we als mens niets zijn zonder elkaar. Het idee is dit: geven en ontvangen, elkaar voeden, en begrijpen dat een duurzaam leven, zowel ecologisch als relationeel, gemeenschap vereist.
Dit aspect interesseerde me bijzonder, en ik wilde begrijpen hoe een project als dit ontstaat: hoe het idee ontstaat, hoe het uit het niets groeit, waarom iedereen besluit om tijd op deze plek door te brengen en waarom sommige mensen ervoor kiezen om het tot het middelpunt van hun levensplan te maken. Daarom besloot ik mijn persoonlijk project Om de geschiedenis van Gaia Terra te begrijpen en op papier te zetten. Ik kreeg de kans om met de mensen die hier wonen te praten over de paden die hen hierheen hebben gebracht, en het was een zeer verrijkende en inspirerende persoonlijke ervaring.
Nu mijn vrijwilligerswerk ten einde loopt, voel ik me zeer bevoorrecht dat ik aan een project als dit heb mogen meewerken, een project waar ik in geloof en waar ik zoveel van heb geleerd. Ik zou het zonder aarzeling opnieuw doen.
Nerea Fernández de Aguirre Pérez