Hallo allemaal, ik ben Meryem. Deze keer wil ik het hebben over mijn ervaring met vrijwillige werkkampen. Zoals jullie weten werk ik in InformaGiovani's kantoor en in de zomer is een van onze taken het kampcoördinator zijn voor de werkkampen op Sicilië. Tot nu toe heb ik 3 werkkampen gevolgd. Hun namen waren Geraci Siculo, Isola Delle Femmine en Porto di Terra. Al deze kampen waren op hun eigen manier specifiek. Er waren verschillende soorten vrijwilligers, dynamiek, werken en alles leert mij zeker iets nieuws.

Voordat ik mijn ervaringen over werkkampen ga vertellen, wil ik graag uitleggen wat werkkampcoördinator is. Coördinator van de werkkampen zijn de mensen die verantwoordelijk zijn voor de verbinding tussen kampgastheren (gemeenten, verenigingen etc.) en de vrijwilligers van het kamp. Coördinatoren zijn tevens verantwoordelijk voor het informeren van hun organisatie over eventuele wijzigingen en calamiteiten. Als Italiaan kun je de coördinator zijn van InformaGiovaniDoe mee aan de zomerworkshops van en verbeter je Engels. Als je interesse hebt voor de zomer van volgend jaar, kun je een e-mail sturen naar [e-mail beveiligd] om meer details te krijgen.

In het werkkamp Geraci Siculo waren we met 6 jonge vrijwilligers, waaronder ikzelf. Toevallig waren ze op deze kampleeftijd tussen de 17 en 24 jaar, dus eigenlijk kon iedereen heel goed met elkaar overweg. Hun landen waren Frankrijk, Duitsland, Slowakije, Spanje en Turkije. In dit werkkamp verbleven we in de gymzaal van een school in Geraci Siculo. Geraci Siculo is een van de dorpen die zich in het beschermde gebied Madonie Regionaal Natuurpark (Parco Naturale Regionale delle Madonie) bevinden. Geraci is een zeer historische plaats met prachtige gebouwen. Het is een heel typisch Siciliaans dorp dat bovenop een prachtige berg ligt. Ik was coördinator van dit kamp en met mijn vrijwilligers waren we verantwoordelijk voor de tuin van de school waar we verblijven en het schilderen van de hekken van de hoofdweg van Geraci Siculo. Wij zijn er 2 weken gebleven. Het was een goede ervaring om de lokale bevolking te ontmoeten en met hen mee te gaan op een festival dat had plaatsgevonden terwijl wij daar waren.

Mijn tweede kamp was in een van de natuurreservaten in Palermo. De plaats waar we woonden heette “Isola Delle Femmine”, maar we werkten niet op het gebied maar op het eiland zelf. Dit kamp was zo cool als je het hoorde, omdat geen mens het eiland kan betreden behalve de vereniging (LIPU-Italiaanse Liga voor Vogelbescherming) die verantwoordelijk is vanaf het eiland. Dus als gelukkige vrijwilligers konden we elke dag met een boot naar het eiland.

Bij dit project waren we met 5 vrijwilligers, waaronder ikzelf. Er waren vrijwilligers uit België, Frankrijk, Ierland, Italië en Turkije. Elke dag gingen we tussen 9 en 00 uur vanuit het kantoor van LIPU naar het eiland. Onze taken waren het schoonmaken van het eiland van afval dat gedurende het jaar door de zee werd meegevoerd. Het was ongelooflijk om te zien hoeveel afval we op het eiland verzamelen. De meeste ervan waren plastic en vooral plastic flessen. Nog een keer zagen we dat wij als intelligente wezens op aarde de gevaarlijkste wezens voor de aarde zijn. Aan het einde van het kamp verzamelen we ongeveer 12 grote vuilnispakketten met afval, waarvan 00 alleen maar plastic waren. Tijdens ons vrijwilligerswerk nodigde LIPU enkele lokale kranten uit naar Island om het bewustzijn over het milieuprobleem van Isola Delle Femmine te vergroten. Zelfs ik had een interview met een van de nieuwsberichten. Als je mij wilt zien met mijn geweldige! Italiaans kun je hier inklikken 😀 Je zult mijn naam zien als zoiets als Meriam. Ik ben het.

Mijn laatste werkkamp Porto di Terra lag opnieuw in het Madonie Regionaal Natuurpark en het lag dicht bij het dorp Polizzi Generosa. Dit werkkamp is voor mij heel bijzonder met allemaal verschillende aspecten. Allereerst waren we met 7 jonge vrijwilligers, waaronder ikzelf. Ze kwamen uit Frankrijk, Duitsland, Italië, Japan, Portugal en Turkije. In dit kamp waren twee van de vrijwilligers mijn vrienden; Marie en Victor (je kent ze misschien van hun eerdere berichten op de blog). Het feit dat ik met hen op dit geweldige werkkamp was, maakte me zo blij, moet ik zeggen. Behalve dit feit was het gebied van Porto di Terra en iedereen die daar woont om een ​​milieuvriendelijk leven voor zichzelf en voor anderen te creëren ook geweldig. Ik zal je niet uitleggen wat Porto di Terra is, maar als je erin geïnteresseerd bent, kun je een kijkje nemen op hun webpagina. (Het is in het Italiaans) 🙂

In dit werkkamp waren we aanwezig bij het speciale evenement voor Porto di Terra genaamd “Mutuo Aiuto”, een maandelijkse bijeenkomst van Siciliaanse boeren (maar ook vrienden, muzikanten, ambachtslieden). Dus daarom waren er, behalve het team van Porto di Terra en wij, een aantal mensen die een paar dagen lang kwamen en gingen om het gebied voor iedereen meer levensonderhoud te geven. In dit kamp sliepen we in de tenten in de ruimte met matrassen. Het was eigenlijk heel leuk. Als werk hadden we verschillende taken, zoals het kappen van het bos, werken aan de keuken om te koken of schoon te maken, nieuwe wegen aan te leggen of het bos, de rivier en zo veel schoon te maken. Ik moet zeggen dat dit mijn moeilijkste werkkamp tot nu toe was, maar ik heb er ook het meest van genoten. Elke avond na het zondagsdiner verzamelden we ons rond het vuur en maakten we muziek. Ook die zal ik zeker nooit vergeten.

Bedankt voor het lezen. Ik hoop dat jij het ook leuk vond, want ik heb veel genoten tijdens het schrijven van dit alles 🙂
Tot ziens in mijn laatste blogpost voordat ik Palermo verlaat.

Meryem