Tłumaczenie wykonane automatycznie
Niniejszy artykuł jest tłumaczeniem oryginalnego artykułu w języku angielskim opublikowanego przez stację Al Jazeera.
Oryginalny tekst możesz przeczytać klikając tutaj
W obliczu głodu wywołanego przez człowieka, który zagraża Sudanowi i Strefie Gazy, przyglądamy się, jak ludzki organizm poddaje się głodowi.
Organizacja Narodów Zjednoczonych i organizacje humanitarne ostrzegają, że ludność Gazy i Sudanu stoi w obliczu głodu o katastrofalnych rozmiarach.
W Strefie Gazy 27 osób, w tym 23 dzieci, zmarło z głodu. Organizacje międzynarodowe twierdzą, że Izrael wykorzystuje głód jako broń wojenną.
W Sudanie Światowy Program Żywnościowy (WFP) otrzymuje już doniesienia o ludziach umierających z głodu, a zbliża się to, co może stać się najgorszym kryzysem żywnościowym na świecie – ostrzegała Organizacja Narodów Zjednoczonych w swoim komunikacie dla Rady Bezpieczeństwa z marca tego roku.
Ale czym jest „śmierć głodowa”?
Mówiąc prościej, dzieje się tak, gdy organizm ludzki jest pozbawiony pożywienia przez tak długi czas, że cierpi, a często nawet umiera.
„To bardzo okrutna i powolna śmierć” – powiedział dr Omar Abdel-Mannan, brytyjsko-egipski pediatra i neurolog, który pracował jako wolontariusz w Strefie Gazy. „Zasadniczo ciało ulega samozniszczeniu”.
Z przyczyn etycznych naukowcy nie byli w stanie precyzyjnie określić, ile czasu potrzeba, aby głód doprowadził do śmierci. Jednakże na podstawie obserwacji uważa się, że organizm ludzki może przetrwać nawet trzy tygodnie bez jedzenia.
Kiedy możemy powiedzieć, że ktoś umiera z głodu?
Głód występuje w trzech fazach.
Pierwsza faza rozpoczyna się od pominięcia posiłku; Drugi rodzaj występuje, gdy pościsz przez dłuższy czas, powodując, że organizm czerpie energię z tkanki tłuszczowej.
Trzecia, często śmiertelna faza, następuje, gdy wszystkie rezerwy tłuszczu zostają wyczerpane, a organizm zaczyna wykorzystywać kości i mięśnie jako źródła energii.
Co dzieje się z ciałem w tych fazach?
We wczesnych stadiach, gdy organizm nie otrzymuje pożywienia, korzysta ze skrobiowej substancji zwanej glikogenem, która jest magazynowana w wątrobie.
Początkowo organizm pobiera glikogen, następnie tłuszcz, a na końcu mięśnie, co powoduje kurczenie się ciała, a wygłodzona osoba wygląda na wychudłą i ma zapadnięte policzki.
Mózg nie otrzymuje energii, której potrzebuje do prawidłowego funkcjonowania, dlatego osoba chora staje się drażliwa, ma wahania nastroju i trudności z koncentracją.
„Zasadniczo ciało zwalnia, ponieważ czerpie energię z innych organów, aby utrzymać funkcjonowanie mózgu i serca” – wyjaśnił Abdel-Mannan.
Kończy się to również pogorszeniem funkcji serca, czego objawem jest spadek ciśnienia krwi i tętna.
Serce dorosłego człowieka waży zazwyczaj około 300 g, lecz dane wskazują, że w zaawansowanych stadiach głodu może ono ważyć zaledwie 140 g.
Jeżeli w organizmie nie rozwinie się infekcja, serce przestaje pracować.
Głód zwykle powoduje wzdęcia brzucha, nudności i wymioty.
„U dzieci najczęstszymi ostrymi stanami wywołanymi głodem/niedożywieniem są marazm i kwashiorkor (poważny niedobór białka powodujący zatrzymanie płynów i obrzęk brzucha) i wymagają one specjalistycznej opieki, aby zapobiec wczesnej śmierci” – powiedziała Abdel-Mannan.
U osób głodnych mięśnie układu trawiennego czasami ulegają uszkodzeniu, a organizm może utracić zdolność przepychania pokarmu przez jelita. Mogą wystąpić również inne poważne powikłania, np. zapalenie trzustki.
Zdaniem Abdel-Mannana, gdy układ odpornościowy słabnie, większość głodujących osób zapada na wtórne infekcje, takie jak zapalenie żołądka i jelit, w wyniku którego organizm wydala resztki pokarmu, zamiast umrzeć z głodu.
Bez tłuszczu i cholesterolu, które dostarczamy sobie z pożywieniem, produkcja testosteronu, estrogenu i hormonów tarczycy jest zaburzona.
Hormony te są potrzebne do utrzymania mocnych kości i regulacji rytmu organizmu. Ich niedobór może powodować osłabienie kości, zaburzenia cyklu menstruacyjnego i zwiększone ryzyko hipotermii. Może również wystąpić łamliwość włosów lub całkowita ich utrata.
Jak umrzeć z głodu?
Jak można się spodziewać, uczucie głodu trwa stosunkowo krótko, zanim organizm zacznie budować swoją obronę.
Ból spowodowany głodem może jednak powodować poważne, krótkotrwałe dolegliwości fizyczne i psychiczne.
Uszkodzenia organizmu człowieka są często tak poważne, że podanie głodującej osobie zbyt dużej ilości pożywienia lub płynnych składników odżywczych w ciągu pierwszych czterech do siedmiu dni może doprowadzić do zwiększenia produkcji glikogenu, tłuszczów i białek w komórkach, co może mieć potencjalnie śmiertelne konsekwencje.
„Zespół ponownego odżywienia [gdy pożywienie nagle staje się dostępne] może również zabić pacjentów” – powiedział Abdel-Mannan. „Wprowadzanie pożywienia powinno odbywać się stopniowo i pod nadzorem lekarza”.
Nawet jeśli przywrócenie dostępu do żywności okaże się skuteczne, osoby, które przeżyły głód, mogą przez całe życie cierpieć z powodu negatywnych skutków, zarówno fizycznych, jak i psychicznych.
„U niemowląt, zwłaszcza tych poniżej drugiego roku życia, głód może hamować rozwój mózgu, uniemożliwiając dzieciom osiągnięcie pełnego potencjału poznawczego i powodując długotrwałe negatywne skutki dla ich przyszłego zdrowia” – powiedziała Abdel-Mannan.
Dlaczego tak się dzieje?
Zarówno w Strefie Gazy, jak i w Sudanie, jedną ze stron konfliktu oskarża się o uniemożliwianie ludności dostępu do żywności w ramach swojej strategii wojennej.
Izrael ogranicza pomoc dla około 2,3 miliona Palestyńczyków uwięzionych i oblężonych w Strefie Gazy, skazując 1,1 miliona ludzi na „katastrofalny głód” i narażając życie 300.000 XNUMX osób w północnej części Strefy Gazy.
W Sudanie walczące frakcje – armia narodowa i paramilitarne Siły Szybkiego Wsparcia – blokują dostawy pomocy humanitarnej dla ludności zamieszkującej tereny znajdujące się pod ich kontrolą, co według WFP powoduje poważne niedobory żywności u prawie 18 milionów ludzi.
Głodowanie cywilów stanowi pogwałcenie międzynarodowego prawa humanitarnego.