Ιστορίες εθελοντισμού
Με την παραγεμισμένη βαλίτσα μου να σύρεται με δυσκολία και ένα χαμόγελο τόσο μεγάλο που με πόνεσε στα μάγουλα, προσγειώθηκα στο Παλέρμο απόλυτα πεπεισμένη ότι θα γινόμουν η μεσογειακή εκδοχή της «Έμιλι στο Παρίσι». Εντάξει, ίσως μια λίγο πιο έξυπνη και σαφώς λιγότερο αφελής εκδοχή, κάποια που σέβεται πραγματικά τους ντόπιους και ξέρει ότι είναι απλώς μια φιλοξενούμενη! Έτσι ξεκίνησε η επική περιπέτεια της «Ιουλιέτας στη Σαντ' Αγάτα ντι Μιλιτέλλο», καθώς ρίχτηκα με το μάτι σε μια νέα εμπειρία.
Για να σας συστήσω τον πρωταγωνιστή αυτής της ιστορίας: Είμαι ένας δεκαεννιάχρονος Γάλλος φοιτητής, φοιτητής Οικονομικών και Νομικής στη Λυών, και αποφάσισα να εγκαταλείψω την οικογενειακή ατμόσφαιρα της πόλης μου για να συμμετάσχω σε ένα εθελοντικό πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Σώματος Αλληλεγγύης (ESC) διάρκειας δύο μηνών. Δουλεύοντας με την Caritas, ανέλαβα τον δυναμικό ρόλο του αρχηγού της κατασκήνωσης και του αρχηγού σε μια παιδική καλοκαιρινή κατασκήνωση στην ηλιόλουστη Σικελία. Οι αρχικοί μου στόχοι ήταν αρκετά απλοί: να μάθω μια νέα γλώσσα αφομοιώνοντας κάποια ιταλικά και να αποκτήσω πραγματική εμπειρία εντελώς έξω από τη χώρα μου. Σίγουρα δεν φανταζόμουν πόσο έντονη, εκπαιδευτική και υπέροχη θα ήταν αυτή η μεσογειακή περιπέτεια.
Κάθε μέρα ήταν ένας υπέροχος, χαοτικός ανεμοστρόβιλος. Το καλύτερο μέρος των πρωινών μου ήταν αναμφίβολα η άμεση επαφή με τα παιδιά. Φανταστείτε να φτάνετε στην κατασκήνωση και αμέσως να σας περιβάλλει μια ομάδα ενεργητικών παιδιών που σπεύδουν να σας αγκαλιάσουν και στη συνέχεια να σας κατακλύζουν με μικρά, χειροποίητα δώρα φτιαγμένα με αγάπη. Ήταν αδύνατο να μην ξεκινήσει η μέρα με ένα τεράστιο χαμόγελο.
Φυσικά, δεν ήταν όλα ηλιοφάνεια και ζυμαρικά: υπήρχαν επίσης πολύ πραγματικές προκλήσεις που σχετίζονταν με την ασφάλεια και τη διαχείριση της ομάδας. Φανταστείτε ένα παιδί να σπάει κατά λάθος ένα παράθυρο και ξαφνικά να βρίσκεται στη μέση μιας έκτακτης ανάγκης. Έπρεπε να διαχειριστώ ολόκληρη την ομάδα, να βεβαιωθώ ότι τα άλλα παιδιά ήταν ασφαλή και ήρεμα και να βρω έναν τρόπο να αποτρέψω την κατασκήνωση από το να μετατραπεί ξανά σε σκηνή ταινίας δράσης. Αυτές οι στιγμές πανικού αποδείχθηκαν πολύτιμες ευκαιρίες για ανάπτυξη. Όταν τίποτα δεν πήγαινε σύμφωνα με το σχέδιο, βρέθηκα να εφευρίσκω νέα παιχνίδια εν κινήσει, να οργανώνω συναντήσεις στρατηγικής με τους άλλους ηγέτες και να μαθαίνω να προσαρμόζομαι γρήγορα σε απρόβλεπτες καταστάσεις.
Θα συνιστούσα μια εθελοντική εμπειρία ESC Σε άλλους νέους; Απολύτως, χωρίς τον παραμικρό δισταγμό! Εκτός από τη χαρά της γνωριμίας με εξαιρετικούς ανθρώπους, έχεις την ευκαιρία να βυθιστείς πλήρως σε μια νέα κουλτούρα. Διαβάζω βιβλία για τη Σικελία και αναπτύσσω ένα βαθύ και απροσδόκητο ενδιαφέρον για την τοπική πολιτική και οικονομία. Αλλά ίσως η πιο διασκεδαστική ανατροπή ολόκληρου του ταξιδιού ήταν η ανακάλυψη του πώς η εκμάθηση για έναν άλλο πολιτισμό άλλαξε τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τον δικό μου. Όταν άνθρωποι από άλλες χώρες αρχίζουν να σου κάνουν ερωτήσεις για το δικό σου έθνος, γρήγορα συνειδητοποιείς ότι ξέρεις λιγότερα από όσα φανταζόσουν! Για παράδειγμα, ενώ μάθαινα με ενθουσιασμό να χορεύω την παραδοσιακή ιταλική πίτσα, συνειδητοποίησα ότι δεν ήξερα ούτε έναν παραδοσιακό γαλλικό χορό. Αυτή η διασκεδαστική ανακάλυψη με ενθάρρυνε ακόμη και να εγγραφώ σε ένα μάθημα ροκ χορού στο πανεπιστήμιό μου, το οποίο μου επιτρέπει επίσης να κερδίσω επιπλέον μονάδες για το πτυχίο μου. Αλλά πάνω απ 'όλα, το επίπεδο ευθύνης που αποκτάς διαχειριζόμενος ανθρώπους και προκαλώντας τον εαυτό σου έξω από τη ζώνη άνεσής σου είναι πραγματικά απαράμιλλο.
Υπάρχει μια αρχαία σικελική παροιμία που λέει: «Cu nesci arrenesci», που σημαίνει περίπου ότι όσοι έχουν το θάρρος να φύγουν από το σπίτι και να ταξιδέψουν στο άγνωστο έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να πετύχουν τους στόχους τους. Γι' αυτό, πάρτε αυτά τα σοφά λόγια στα σοβαρά, ετοιμάστε τις βαλίτσες σας και ξεκινήστε μια νέα και εξαιρετική περιπέτεια, ίσως ακόμη και μια από αυτές που προσφέρει η Ευρώπη!
progetto n. 2024-2-IT03-ESC51-VTJ-000268869