Чао и тути.
Јас сум Лидија од Грузија, 24 години. Бев волонтер во Еразмус+ во Италија, во Палермо, во организацијата наречена „InformaGiovani“ и траеше 1 година.
Јас сум филмаџија. Мојата страст е да пишувам сценарија за филмови, да режирам, да уредувам видеа и како хоби имам фотографија.
Главната причина зошто решив да волонтирам во „InformaGiovani“ е тоа што би можел да имам можност да ја следам мојата страст. Што правев како волонтер? – Монтирав видеа, фотографирав, поддржував административни задачи, а истражував и на различни теми. Она што конкретно го научив е пишување нацрт-проект, основни информации за потребните документи за организација додека имам некои активности или trainingс. Како што правев видео монтажа повеќе отколку порано, стекнав подобри вештини во тоа.
На пример, направив промотивно видео за 9 ноември (ден на антифашизмот) каде напишав проект, го снимив видеото и монтирав. Тоа беше предизвик за мене додека работев на тоа со мојот колега. Генерално претпочитам да работам сам и никогаш не сум направил таква задача со некој друг. Но, ние го направивме тоа. Можев да соработувам со неа. Научив дека начинот на комуникација е клучот на соработката. Исто така, ги совладав вештините за пишување проекти.
Монтирав видео и за работни кампови. Бевме во Прици за да ја провериме локацијата. Снимав фотографии и видеа, па работев на нив.
Создадов видеа за „ESC и моето искуство“ да ги информира младите за можностите што ги нуди Европскиот корпус за солидарност и краток туторијал за правење видео. Со нивното креирање добив повеќе информации, научив да работам на нова програма за уредување, како да ставам титл во youtube.
Морам да споменам и архивирање документи, нивно средување. За некого тоа може да биде досадно, но за мене беше интересно. Кога бев дете мојот сон беше да работам со документи, па како да ми се оствари сонот 😀
ИТАЛИЈАНСКИ ТЕСТЕНИНИ – добро познати низ целиот свет. Секако, јадеме и макарони во Грузија, но не знаев дека не одат со мајонез. Порано не можев да ги замислам тестенините без овој сос, но сега станав како Италијанци и им забранив на моите родители да користат мајонез во тестенините. :p
Имав слободно време да откривам се повеќе нови работи, да правам нешто што ми се допаѓа. Така работев на моите кратки филмови со пријателите што ги стекнав овде, во Палермо, направив убави слики, пешачев, патував. Посетив некои други градови во Италија. За мене незаборавна беше Етна.
Не можам да продолжам да пишувам без да ја спомнам мојата изложба. Почнав да ги прикажувам моите фотографии во јавноста, за прв пат во мојот живот и тоа беше голем чекор за мене. Но, тогаш дојде господинот „Корона вирус“ и ги уништи моите „изложби“.
Мојот културен шок беа малите училишни момчиња со обетки. Никогаш не сум сретнал млади момчиња со таков стил, но ми се допаѓа =)) Луѓето се толку добри и пријателски расположени овде, во Палермо. Тие секогаш се подготвени да ви помогнат дури и ако повеќето од нив не зборуваат англиски.
Секогаш постои прашање „зошто да волонтираш“ – Но верувај ми, тешко е да се изрази со зборови, треба да го живееш за да го разбереш. Волонтирањето во Европскиот корпус за солидарност дава многу можности.
Лидија