Mijn naam is Marta. Als ik mezelf afvraag wat de reden is waarom ik uit Polen kwam om vrijwilligerswerk te doen in Palermo, denk ik dat het een soort roeping van binnenuit was om iets meer te doen dan alleen het routinematige studentenleven, mezelf uit te dagen en mensen te ontmoeten. Dus hier ben ik en ik kan nog steeds niet geloven dat het al is gebeurd.
In Palermo vliegt de tijd anders. Het is twee maanden geleden dat ik aankwam, maar het voelt alsof ik hier een heel betekenisvol deel van mijn leven heb doorgebracht. Op het eerste gezicht lijkt alles in deze stad op wat je al weet, maar na een tijdje besef je dat de waarheid is: “alles is anders”. Toen ik hier vanuit Polen kwam, had ik niet verwacht dat ik zo verrast zou worden. Ik ben eerder in Italië geweest, ik heb ook vrijwilligerswerk gedaan in mijn leven, maar ik heb het gevoel dat ik hier een ander leven heb geleid, en bovendien begon het de leven waar ik verliefd op werd.

Mijn project ging over het mede leiden van een internationaal project georganiseerd door IG in samenwerking met lokale partners Scalo 5 B, gericht op stedelijke decoratie en herstel van lokale gebieden. Ik werkte met 4 geweldige vrijwilligers uit Spanje, Italië en Frankrijk. Ons doel was om de bloembakken te bouwen om Piazza Mediterraneo in Ballarò te versieren en ook de theaterstructuur in de gastorganisatie te schilderen.

Maar in werkelijkheid hebben we nog meer bereikt. Al meer dan een week hebben we hele dagen samen doorgebracht met werken, eten, Palermo ontdekken en al deze dagen zijn gemaakt om vrienden te worden.
Dankzij de mensen die Scalo 5B hebben gemaakt, hebben we een geweldige boottocht op Lisca Bianca gehad.

We hadden ook een reis naar Cefalù, vlakbij Palermo!

Bovendien ontmoetten we de lokale vereniging van de Azzizart-vereniging die voor de periferie van Palermo zorgt. Samen hebben we stadsdecoratieactiviteiten uitgevoerd in Romagnolo. We hebben een oude verlaten boot op het strand gerestaureerd en geschilderd om de planten erin te plaatsen.

Het werken met het hout en het schilderen was soms een uitdagende ervaring, maar absoluut de moeite waard van opwinding en geluk die we konden voelen aan het einde van ons werk toen we het eindresultaat van ons project vierden. We lieten een klein stukje van ons achter op Piazza Mediterraneo en installeerden daar onze dozen en ik hoop dat dit de manier zal zijn waarop Palermo ons zal herinneren, want het is zeker dat we ons Palermo zullen herinneren...


In augustus was ik ook betrokken bij het ondersteunen van een internationale mobiliteit met veel jongeren uit 5 verschillende landen: Estland, België, Slowakije, Spanje en Italië. We hebben workshops gegeven over veel onderwerpen: tolerantie, intercultureel begrip, digitaal activisme en het gebruik van digitale hulpmiddelen. We zouden andere culturen kunnen verkennen via discussies en thematische avonden die door elk land over zijn cultuur worden georganiseerd.
Gedurende deze tijd kreeg ik de gelegenheid om mijn activiteit genaamd Behind The Door uit te voeren. Het belangrijkste idee ervan was om jongeren aan te moedigen creatieve actie te ondernemen en hun reflectie over mobiliteitservaring tot uitdrukking te brengen door middel van foto's die ze moesten maken. Het was een zeer verrijkend gevoel voor mijn vrijwilligerservaring om het werk van alle jonge deelnemers te zien.

Ook was ik betrokken bij de voorbereiding van het eindproject over tolerantie. Het doel ervan was om de acceptatie van menselijke verschillen te vergroten door de verhalen van mensen te delen met een foto die ondanks de vele verschillen hun gelijkenis laat zien.
Samen met andere Erasmus+ vrijwilligers hebben we een presentatie voorbereid over onze vrijwilligerservaring, waarbij we probeerden het karakter ervan te introduceren, praktische informatie te geven over hoe je vrijwilliger kunt worden, onze persoonlijke feedback te geven over deze ervaring en deelnemers aan te moedigen in de toekomst actie te ondernemen als onderdeel van het Europees Solidariteitskorps.

Wat ik me realiseerde, is dat zelfs een paar maanden doorbrengen in een andere omgeving, omringd door nieuwe mensen, toegewijd zijn aan zinvol werk een grote impact op je leven kan hebben. Om jezelf een beetje te veranderen hoef je niet je hele leven te veranderen, je kunt gewoon je plannen voor een paar maanden herschikken dankzij Erasmus-vrijwilligerswerk. Wat nog steeds in mij leeft, is het gevoel van verwondering hoe mijn vrijwilligerswerk en de mensen die ik hier heb ontmoet mij een gelukkiger mens hebben gemaakt.
Marta