Het voorkomen van gendergerelateerd geweld vereist meer dan alleen kennis van de wet; het vereist een ingrijpende verandering in de manier waarop we met elkaar omgaan.
Tussen november 2025 en april 2026 hebben we aan het project deelgenomen. KOORTS, gecoördineerd door de vereniging Solidarités Jeunesses partner van IGNet netwerk en gefinancierd door de Europese Unie in het kader van de Erasmus+ Programma. Het was een reis gewijd aan contrast en preventie over gendergerelateerd geweld en bewustwording van dit fenomeen.
Dit project is opgedeeld in twee delen. trainingHet was een unieke kans. om elkaar te ontmoeten en kennis over dit onderwerp delen door de realiteit van de verschillende landen van herkomst te vergelijken en daarbij zowel de sociaal-culturele als de juridische aspecten te onderzoeken. Het proces omvatte onder andere... leden van het internationale netwerk IGNet gecoördineerd door InformaGiovani hoe Ambitie uit Slovenië, elixer uit Griekenland e Aventure Marao Clube vanuit Portugal, wat ons een verdere mogelijkheid biedt om onze samenwerking te versterken en gemeenschappelijke doelen na te streven.
De deelnemersgroep bestond uit diverse professionals, waaronder jongerenwerkers met ervaring in het werken met jongeren, docenten, sociologen en psychologen, evenals jonge activisten. Allen werden verenigd door een sterke interesse in de preventie van gendergerelateerd geweld en de behoefte aan het gebruik van niet-formeel onderwijs bevorderen als politiek en activistisch instrument om het fenomeen te bestrijden, in de dagelijkse praktijk van het werken met jongeren.

Tijdens de twee training Er werden operationele hulpmiddelen en een spel gedeeld om problemen aan te pakken zoals: geslachts stereotypes, The toestemming, The privilegio en patriarchaat, verkrachtingscultuur en de factoren die het normaliseren, zoals de media, evenals nuttige documenten om het fenomeen vanuit dat perspectief te kaderen. nationale en Europese regelgeving zoals het Verdrag van Istanbul, maar ook andere bronnen zoals de onderzoek naar gendergerelateerd geweld Het onderzoek, uitgevoerd in 27 Europese landen door Eurostat, het Europees Agentschap voor de grondrechten (FRA) en het Europees Instituut voor gendergelijkheid (EIGE), laat zien hoeveel werk er nog te verzetten is: te veel vrouwen ervaren dagelijks fysiek, verbaal of psychisch geweld, thuis of op het werk.

Een fundamentele pijler van de training was de diepgaande studie van regelgevingsaspecten. Veel deelnemers benadrukten hoe de activiteit op Europees juridisch kader was het meest waardevolle voorwerp om mee naar huis te nemen. Omdat het essentieel is om te weten welke rechten we hebben om te controleren hoe de wet die rechten beschermt.
In veel gevallen heeft de ervaring eerdere overtuigingen aan het wankelen gebracht. een van de deelnemers bijvoorbeeld, “Voor deze week dacht ik niet dat het nuttig was om mijn rechten te kennen, omdat ik dacht dat ik wel wist wat er mis was. Ik dacht dat aangifte doen net zo simpel was als naar de politie gaan en dat zij op de hoogte waren van mijn rechten. Maar ik ben tot de conclusie gekomen dat het rechtssysteem vaak niet zo goed op de hoogte is. Ik heb ingezien dat ik mijn rechten zelf moet kennen, zodat ik deze informatie met anderen kan delen.”
Naast technische kennis, de training gaf iets terug aan degenen die deelnamen aan een nieuwe "gereedschapskist"en een hernieuwde innerlijke kracht. Er zijn nieuwe instrumenten ontdekt voor veilige ruimtes creëren, bespreken comfort individueel en de kwestie aanpakken van toestemming binnen relatiesOp persoonlijk vlak heeft de ervaring velen in staat gesteld meer zelfvertrouwen te verwerven, een vernieuwde woordenschat te ontwikkelen die geschikt is om gendergerelateerd geweld te bestrijden, en bovenal iets meer over zichzelf te ontdekken:
"Wat ik heb geleerd, is dat ik erg boos word als mensen over geweld praten, of het nu mijzelf of anderen betreft. Nu wil ik die boosheid omzetten in concrete actie om bewustwording te bevorderen en geweld te voorkomen."
Het project had ook een directe invloed op de professionele aanpak van de deelnemers, waardoor ze werden gestimuleerd om actievere en interactievere begeleidingsmethoden te gebruiken, gebaseerd op spel en toegankelijkheid, om het stigma dat vaak rond het fenomeen hangt te overwinnen. Deze praktische impact blijkt uit de woorden van een van hen. Oekraïense psycholoog die ook in het onderwijs werkt:
Mijn doel was om te begrijpen hoe je een cultuur van geweldloze communicatie onder kinderen kunt opbouwen. Elk nieuw hulpmiddel dat ik leerde, paste ik direct toe in mijn eigen context. Sterker nog, op de dag dat ik terug naar school ging, begon ik deze technieken al te gebruiken voor bemiddeling op school.

Het pad was effectief omdat het aangelegd was. een combinatie van theorie en niet-formeel onderwijsDeze aanpak maakte het mogelijk om een complex onderwerp op een toegankelijke manier te behandelen en theorie om te zetten in praktische instrumenten voor het dagelijks werk.

Tijdens de tweede training We presenteerden de resultaten van de enquête. “Preventie en aanpak van gendergerelateerd geweld binnen jeugdorganisaties en onder mensen die werkzaam zijn in de jeugdsector” Uitgevoerd door InformaGiovani Samen met zeven andere organisaties van het IG-Net-netwerk werden meer dan zeshonderd mensen geïnterviewd, waaronder jongerenwerkers, vrijwilligers en deelnemers aan Erasmus+-activiteiten. De gegevens bevestigden hoe de sociaal-culturele achtergrond een diepgaande invloed heeft op de perceptie van geweld en benadrukten drie dringende behoeften: duidelijkere meldingsprocedures, effectieve gedragscodes en specifieke training voor personeel en vrijwilligers.
Juist op het gebied van training leverden de gegevens de grootste verrassingen op:
"Ik was verrast te constateren dat er geen wezenlijk verschil is tussen degenen die permanent bij de organisatie werken en degenen die af en toe als vrijwilliger aan de slag gaan.'
"Dat merkte een van de deelnemers op, waarmee hij benadrukte dat er van het interne personeel van de organisaties veel meer degelijke voorbereiding werd verwacht."
Deze beperkte kennis vertaalt zich vaak in een gebrek aan bewustzijn van bestaande instrumenten. Uit het onderzoek bleek dat velen niet op de hoogte zijn van het beleid van hun organisatie inzake gendergerelateerd geweld. Deelnemers aan het FEVER-project gaven dezelfde feedback, wat wijst op een gebrek aan interne communicatie. "Ik heb pas onlangs ontdekt dat er een werkgroep voor gendergelijkheid binnen mijn vereniging bestaat, maar ik was me daar niet van bewust.. '
Om er uiteindelijk voor te zorgen dat gedragscodes niet alleen op papier blijven staan, komt er uit de interviews maar één krachtig verzoek naar voren: institutionaliseer bewustwording.
"Alle medewerkers en vrijwilligers die binnen organisaties werken, moeten vanaf het allereerste moment toegang hebben tot verplichte training., zodat niemand zich onvoorbereid voelt wanneer hij of zij met zo'n cruciaal onderwerp wordt geconfronteerd."
De mogelijkheid om de resultaten van het onderzoek te presenteren en de opmerkingen te delen met degenen die dagelijks met jongerenwerk bezig zijn, was inspirerend en nuttig om vervolgstappen en nieuwe mogelijkheden te identificeren.

Tijdens de laatste dagen van de training We hadden de gelegenheid om de trainers te interviewen. Solène Leclerc, Projectcoördinator namens Solidarités Jeunesses, Aneta Tomechkova socioloog en trainer, expert op het gebied van genderkwesties en niet-formeel onderwijs. Marine Pansu Opleider en didactisch ontwerper op het gebied van genderstudies en Europees recht.o.
We vroegen hen te vertellen over de oorsprong van het FEVER-project en wat zij belangrijk vinden in de strijd tegen dit fenomeen:
Hoe is het idee voor het FEVER-project ontstaan?
Solene: Het idee komt voort uit de constatering dat gendergerelateerd geweld diep geworteld is in Europese samenlevingen en ook interculturele projecten en vrijwilligerskampen treft. Omdat bestaande instrumenten vaak geen interculturele dimensie hebben, is ons doel om een gedeeld begrip te creëren van concepten zoals toestemming en veilige ruimte, zodat respect een universele taal wordt voor deelnemers van over de hele wereld.
Waarom is het belangrijk om operators op deze gebieden te trainen?
Solene: Het FEVER-project laat zien hoe de huidige sociale en juridische normen ontoereikend zijn om te beschermen tegen geweld. Als opvoeders hebben we een politieke verantwoordelijkheid om via niet-formeel onderwijs een alternatief te bieden: door jongeren de mogelijkheid te bieden om in een veilige omgeving met elkaar in dialoog te gaan, helpen we hen nieuwe waarden te internaliseren en de wereld vanuit een ander perspectief te bekijken. Het ontmantelen van onze eigen zekerheden door middel van menselijke relaties is de enige manier om geweld bij de wortel aan te pakken.
Wat is de waarde van niet-formeel onderwijs op dit gebied en wat heb je ontdekt tijdens je werkzaamheden hieraan? training?
Anet: Deze reis heeft me doen inzien hoe cruciaal het is om gemeenschappelijke grond te vinden voor gezamenlijke doelen. De kracht van informeel onderwijs ligt in het feit dat mensen het zelf kunnen ervaren: de feedback die ik heb ontvangen, laat zien dat een paar dagen training de perspectieven van deelnemers ingrijpend kan veranderen. We bouwen stap voor stap aan vrede en transformeren complexiteit in collectieve groei.
Heeft iemand advies voor jongerenwerkers die met dit probleem te maken hebben?
Marine P.: Ten eerste: vier elke stap voorwaarts; De taak die voor ons ligt is enorm, en het risico op ontmoediging is groot. Om een burn-out te voorkomen, is het cruciaal om te vieren wanneer iemand de moed vindt om slecht gedrag te corrigeren. Ten tweede, ontwikkel actieve, niet-oordelende luistervaardigheden, geef ruimte aan de behoeften van de ander zonder direct oplossingen aan te dragen. Tot slot is het belangrijk om jezelf te leren accepteren en vergeven, want je kunt niet altijd alles oplossen. Dit brengt ons terug bij het belang van het vieren van elke bereikte mijlpaal. We moeten ons ervan bewust zijn dat het helpen van anderen ook een helende werking kan hebben op onze eigen persoonlijke wonden, maar dit moet een positieve weerspiegeling blijven van onze betrokkenheid, niet het primaire doel. Ons doel blijft de ander, en om dit goed te doen, moeten we nederig en met compassie naar onszelf handelen.
Waarom is het belangrijk om aandacht te vragen voor de verkrachtingscultuur?
Marine P.: Het vergroten van het bewustzijn is essentieel om de muur van stilte en schaamte die door de verkrachtingscultuur wordt opgelegd te doorbreken, en om mensen die geweld hebben meegemaakt te helpen erkennen wat er is gebeurd en voor zichzelf te zorgen. Omdat het een wijdverbreid en vaak onzichtbaar fenomeen is, is specifieke ondersteuning nodig om problemen in een beschermde omgeving te kunnen signaleren. Alleen door het probleem rechtstreeks aan te pakken en isolatie te doorbreken, kunnen we een gezondere, veiligere en zelfs aantrekkelijkere samenleving opbouwen, gebaseerd op toestemming en empathie.
Wat betreft de resultaten van het onderzoek “Preventie en aanpak van gendergerelateerd geweld binnen jeugdorganisaties en onder mensen die werkzaam zijn in de jeugdsector” In het kader van het IGnet-netwerk hebben we de trainers gevraagd naar hun mening over de verzamelde gegevens.
Wat vindt u van de verzamelde gegevens die de samenhang aantonen tussen het interculturele aspect en het voorkomen van gendergerelateerd geweld tijdens internationale projecten??
Anet: Uit data blijkt dat onze cultuur een enorme invloed heeft op onze perceptie van de werkelijkheid, misverstanden en emotionele reacties. Het is dan ook niet verwonderlijk dat onze standpunten sterk kunnen verschillen, afhankelijk van onze achtergrond.
Marine P.: De hoge participatiegraad in het onderzoek duidt op vertrouwen in de organisatie. Om te groeien, moeten we nu de focus verleggen van aantallen naar kwaliteit, waarbij we absolute vertrouwelijkheid en beschermde ruimtes voor rapportage garanderen. Het is essentieel om niet alleen te handelen, maar samen te werken met externe professionals (psychologen en juristen) voor deskundige, meertalige ondersteuning.
Solene: Culturele achtergrond beïnvloedt de persoonlijke ruimte; gebaren die als opdringerig worden ervaren, komen vaak voort uit verschillende gewoonten, niet uit kwade bedoelingen. De oplossing is preventie: het gezamenlijk vaststellen van de regels voor samenleven aan het begin van elk project helpt om een gemeenschappelijke basis te creëren en conflicten te voorkomen voordat ze ontstaan.
Dit project heeft ons ervan verzekerd dat verenigingen en individuen zich blijven inzetten voor de bestrijding en preventie van gendergerelateerd geweld, een inzet die dagelijks wordt versterkt in scholen en internationale projecten. Het is essentieel om de werkwijze van organisaties in deze sector te actualiseren met gedeelde en geïmplementeerde richtlijnen en gedragscodes. Bovendien is het van cruciaal belang om de burgerparticipatie te versterken, zodat instellingen worden gedwongen onze rechten te beschermen door nationale wetgeving aan te passen aan de Europese richtlijnen die zijn ondertekend in het kader van het Verdrag van Istanbul.
We keren naar huis terug verrijkt met kennis en vaardigheden, vol vertrouwen dat verandering voortkomt uit de moed om je in te zetten en het vermogen om te luisteren. Alleen door onze verontwaardiging om te zetten in concrete actie en onze verschillen in een gemeenschappelijke taal van respect, kunnen we werkelijk veilige omgevingen creëren waar elke jongere, ongeacht zijn of haar achtergrond, zich beschermd en welkom voelt. De reis naar een cultuur van consensus is nog maar net begonnen, en we zijn klaar om die stap voor stap te zetten.
Nuttige bronnen met betrekking tot het onderwerp:
- Onderzoek naar gendergerelateerd geweld uitgevoerd door het Agentschap van de Europese Unie voor de grondrechten (FRA) en het Europees Instituut voor gendergelijkheid (EIGE).
- Het Verdrag van Istanbul: ITA | ENG
- Strategie voor gendergelijkheid 2025-2030: ITA | ENG
- Enquête uitgevoerd door het internationale netwerk IGnet Network “Preventie en aanpak van gendergerelateerd geweld binnen jeugdorganisaties en door mensen die werkzaam zijn in de jeugdsector”: ITA | ENG