Ik ben Dario, 26 jaar oud, uit Sicilië, Italië. Vorig jaar was ik net klaar met mijn studie en ik wist niet precies wat ik met mijn leven moest doen, dus besloot ik vrijwilligerswerk te gaan doen in IJsland. Ik wilde IJsland al een lange periode ervaren en ik dacht dat het geven van mijn hulp aan een NGO een geweldige manier was om dat te doen. Sterker nog, de belangrijkste onderwerpen van het project waren iets waar ik echt om geef: milieubescherming en intercultureel begrip. Mijn aanmelding voor dit Erasmus+ vrijwilligersproject was succesvol; SEEDS had mij gekozen en ik ging naar IJsland!

Ik landde op 14 september op de luchthaven van Keflavik en gedurende de volgende vijf maanden, dat zijn de beste maanden als je van strenge winters houdt en van dansend noorderlicht in de lucht, zou ik op IJsland hebben gewoond en een groot aantal mensen uit alle windstreken hebben ontmoet. hoek van de wereld en deel mijn tijd met hen.

 

Toen ik in Reykjavík aankwam, maakte ik voor het eerst kennis met mijn nieuwe huis, een gezellig huis vol mensen met zoveel schoenen bij de ingang dat ik nauwelijks de voordeur van de flat kon bereiken! Met wat moeite om de namen van iedereen te onthouden, begon ik de andere vrijwilligers te leren kennen en door met deze hele aardige mensen te praten, voelde ik me daar meteen heel op mijn gemak. Na de eerste week waarin ik mezelf aan de nieuwe plek had gewend en voor het eerst had geproefd van de IJslandse natuur en landschappen rond Reykjavík, begon mijn werk.
Als kampleider was mijn rol daarin SEEDS was het leiden van kampen waar groepen kortetermijnvrijwilligers (meestal tussen de 5 en 10 personen) van over de hele wereld twee weken lang samenleven en werken om perspectieven over milieu en fotografie te leren en uit te wisselen. In elk kamp waren er altijd minstens twee leiders: een fotomarathoncoördinator die alle fotografiegerelateerde activiteiten leidde, en een milieuboodschapper voor het milieugedeelte.

 
Omdat ik verantwoordelijk was voor het milieugedeelte, organiseerde ik activiteiten zoals workshops, groepsdiscussies en praktisch werk gericht op het vergroten van het bewustzijn, het uitwisselen van perspectieven en kennis en het stimuleren van actief burgerschap. Deze activiteiten hadden doorgaans betrekking op afvalvermindering, recycling, voedselverspilling, milieuvriendelijke levensstijlen, kritische consumptie, biologisch tuinieren en soortgelijke onderwerpen.

Tijdens deze kampen kregen we ook de kans om deel te nemen en vrijwilligerswerk te doen bij enkele lokale evenementen, zoals muziek-, culturele en filmfestivals. Een van mijn favorieten was de IJsland Airwaves, waar we de kans kregen om samen met onze kampdeelnemers als fotografen vrijwilligerswerk te doen en tal van fantastische concerten van IJslandse en internationale bands bij te wonen.

 

Vroeger organiseerden we ook onze eigen publieke evenementen, soms in samenwerking met andere IJslandse verenigingen, zoals schoonmaakacties in verschillende delen van de stad en nabij de kust, documentairevertoningen en workshops over goede praktijken om een ​​duurzamer leven te leiden.
 
In elk kamp hebben we ook enkele excursies gemaakt om onze kortetermijnvrijwilligers de wonderen van de IJslandse natuur te laten zien, maar ook om hen met hun handen de effecten van de menselijke activiteiten erop te laten voelen, zoals de gletsjers die smelten vanwege de mondiale klimaatverandering. de opwarming van de aarde en het plastic afval op de stranden.

 

Tijdens mijn 5 maanden in IJsland heb ik veel kampen gehad, allemaal verschillend vanwege de verschillende mensen die ik in elk van hen ontmoette. Sommige groepen waren heel actief en positief, andere waren kalmer en rustiger, maar het was altijd heel interessant om met de mensen in de kampen te werken en te leven, waar iedereen uit verschillende landen komt en totaal verschillende culturen heeft. We hadden altijd plezier en deelden veel over ons leven, onze landen en onze typische gerechten tijdens de lange diners.

 

Het beste eraan was de variatie en het begrip dat de ontmoeting met verschillende culturen in je leven met zich meebrengt. Maar ik had ook het gevoel dat mijn werk nuttig was en dat meer mensen leerden over het belang van een duurzame manier van leven, omdat onze hulpbronnen niet eeuwig zullen duren en de planeet lijdt onder de gevolgen van onze daden.
Tijdens mijn verblijf in IJsland heb ik echter niet alleen kampen geleid. Ik had inderdaad ook veel vrije tijd tussen hen in. Ik heb echt genoten van deze vrije tijd omdat ik de kans had om alleen en samen met de andere vrijwilligers rond te trekken en mensen, plaatsen en de eindeloze IJslandse landschappen te ontdekken.
IJsland is een van de wildste en meest complexe plekken in Europa. Het is een land van voortdurende veranderingen in de tijd en in de ruimte dat alle soorten reizigers inspireerde. De natuur in IJsland is verbazingwekkend; tussen immense ruimtes, zwarte stranden, geisers, gletsjers, watervallen, hete rivieren, bergen, vulkanen met onherhaalbare namen en mystiek noorderlicht voel je je op een andere planeet en wil je gewoon zijn ondoorgrondelijke ziel ontdekken.

 

Deze hele ervaring was heel open van geest. Het was een geweldige manier om mensen te ontmoeten, verbindingen op te bouwen, verschillende verhalen te horen, een nieuw perspectief te krijgen en dingen te leren waarderen die ik vroeger als vanzelfsprekend beschouwde. Ik kreeg er veel meer voor terug dan de tijd en energie die ik in dit vrijwilligerswerk investeerde. Het was een leuke nieuwe manier om een ​​prachtig stukje wereld te ontdekken, waardoor ik een actiever en betrokkener mens werd.