Toen ik vrijwilliger werd in Roemenië, had ik niet gedacht dat mijn toekomstplannen anders zouden uitpakken dan ik vooraf had gedacht. Ik probeerde uit de eentonigheid te komen, en toen ik zag hoeveel kansen jongeren kunnen krijgen, besloot ik het voor mij juiste project van het Europees Solidariteitskorps te kiezen. Zo ben ik op dit moment in het prachtige Sicilië, in de stad Palermo, aan het einde van mijn vrijwilligersproject in Associazione InformaGiovani
Het is alweer zeven maanden geleden dat mijn favoriete zinnetje “non parlo Italiano” is, zeven maanden vol uitdagingen en mooie herinneringen, ook al klinkt dat misschien cliché. Ik kreeg de kans om zowel de Siciliaanse cultuur als de mensen hier te ontdekken die ervoor zorgden dat ik minder heimwee kreeg.
De ervaringen die ik hier opleef zijn zeer divers, van een werkkamp in het klooster waar ik bomen leerde kappen, het voorbereiden van de kampen voor teamvrijwilligersprojecten, het informeren van jongeren over hun kansen in Europa tot het zogenaamde kantoorwerk.

 

Ik heb geprobeerd een beetje van de kennis die ik in het verleden heb verzameld, aan te bieden, maar ik heb natuurlijk geleerd van elke kans die dit project mij bood. Ik kan zeggen dat we samen met mijn collega Maxime een marathon hebben gehad ESC projecten die workshops in de vrijwilligersteams faciliteren.
Mijn ervaring op Sicilië werd gevormd door de mensen die ik hier ontmoette, een aantal fantastische personen die mij in dit hele avontuur hebben aangemoedigd.
Eén ding dat ik in deze periode heel vaak hoorde, was dat ik een moedig mens ben omdat ik, toen ik nog maar 18 jaar oud was, besloot om aan zo’n ervaring deel te nemen. Voor mij was het geen moed, maar een weloverwogen besluit en een verlangen om te verkennen, wat ik heb gehad sinds ik voor het eerst hoorde over het Europees Solidariteitskorps.
Dit project was als een open boek, waardoor ik elk hoofdstuk wilde ontdekken. Wat ik hier het leukste vind, is dat ik elke maand de kans krijg om, via de werkkampen die ik bijwoon, jonge mensen van over de hele wereld te ontmoeten die ervoor hebben gekozen actief betrokken te zijn bij de gemeenschap.

 

Ik besefte dat elk project of activiteit ertoe doet. In Italië kon ik profiteren van de kennis die ik op de middelbare school had opgedaan, na mijn deelname aan het EPAS-programma. Dankzij die ervaring slaagde ik erin activiteiten te creëren voor jongeren op Sicilië, over de Europese Unie.
Natuurlijk kreeg ik onbeperkte steun van mijn huisgenoten, een multiculturele ruimte, waar je elke dag zes verschillende talen kunt horen.
Dit alles maakt deel uit van de charme van de vrijwilligerservaring.
Aan het begin van deze ervaring heb ik mij meer gericht op professionele ontwikkeling en op de vaardigheden die ik hier kan opdoen, maar ik ben van mening dat mijn ontwikkeling zich meer op persoonlijk vlak afspeelde. Ik leerde dingen over mezelf, kwam in een nieuwe context terecht en creëerde een nieuw leven vanaf het begin.
Sicilië en vooral Palermo is voor mij een bijzondere plek, waar ik bij elke gelegenheid naar terug zal keren.

Iasmina, Roemenië