Mijn naam is Dalibor Ik ben 23 jaar oud en kom oorspronkelijk uit Slowakije. 

Zes maanden lang was ik vrijwilliger in een ecogemeenschap genaamd Gaia Terra, in Noord-Italië. Ik heb veel geleerd over ecologische duurzaamheid en de praktijken ervan, maar ook over de rol die de gemeenschap speelt voor een duurzamere wereld.

Ik heb voor dit vrijwilligerswerk gekozen omdat ik de behoefte voelde om een ​​veilige plek te vinden om na te denken en na te denken over mijn toekomst, mijn horizon te verbreden en nieuwe vaardigheden te verwerven. Bovendien was ik nieuwsgierig naar de manier van leven in ecodorpen, vooral met betrekking tot het thema klimaatverandering.

En hoe zag een typische dag eruit? Nou ja, elke dag was anders… gezien de aard van het project waren de activiteiten die plaatsvonden gevarieerd, wat ik erg op prijs stelde. Meestal droeg ik bij aan het beheer van de gemeenschap, door te helpen met koken, het schoonmaken van de gebouwen, het voorbereiden van evenementen of het werken in de tuin met behulp van de permacultuurtechniek. Daarna volgden enkele grotere projecten, zoals het bouwen van een strobalenhuis, waar ik leempleisters en decoraties leerde maken, maar ook tijd voor mijn creatieve projecten: ik voltooide een systeem van borden om de functionaliteit van gemeenschapsfietsen aan te geven.

De rest van de tijd bracht ik door met lezen, studeren, de buurt verkennen op de fiets of zwemmen in de prachtige, weelderige rivier vlakbij.

Dagelijks werkte ik samen met een groep van ruim 20 mensen: bewoners, jonge en oude vrijwilligers, reizigers of gasten die tijdens weekendevenementen een paar dagen op Gaia Terra verbleven. Het was soms lastig om tijd en ruimte voor mezelf te vinden, vooral omdat er zoveel te doen, te beleven was en zoveel inspirerende gesprekken te voeren. Het was moeilijk om niet overweldigd te worden door het gemeenschapsleven.

Afgezien daarvan was de vrijwilligerservaring een geweldige kans om aan mijn zachte vaardigheden te werken, zoals geweldloze communicatie of het ontwikkelen van een gezondere relatie met mezelf, die cruciale aspecten zijn als ik in een gemeenschap leef.

Bovendien lijken duurzame praktijken zoals het eten van lokaal veganistisch en biologisch voedsel, het schoonmaken van vette vaat met koffiedik in plaats van afwasmiddel, het produceren van je eigen biologische schoonmaakproducten of het niet produceren van afval, mij tegenwoordig vanzelfsprekend, en soms vraag ik me af waarom deze simpele Stappen met een grote positieve impact zijn in onze samenleving niet gebruikelijk

Ik draag veel mooie herinneringen, vriendschappen, nieuwe kennis en vaardigheden met me mee die ik als zeer waardevol beschouw voor mijn toekomstige pad.

Het meest memorabele moment was waarschijnlijk de afgelopen twee weken, toen de lente al aanbrak, de natuur weer tot leven kwam en ons uitnodigde om buiten te helpen bij het planten van bomen en het voorbereiden van de tuin. De kostbare resterende tijd bracht ik door met het leren kennen van alle dierbaren. elkaar daar, dansend, autoritjes maken of de uitstekende lokale pizza proberen.

Ik raad absoluut aan om deel te nemen aan een vrijwilligersproject van het Europees Solidariteitskorps. Tijd besteden aan vrijwilligerswerk was zeer verrijkend, het gaf mij het gevoel dat ik nuttig was en het opende mijn geest. Vooral in een eco-gemeenschapsomgeving, zeer open, gezond, inclusief en vol inspirerende mensen.